ทำไมแพทย์จึงมีอภิสิทธิ์ใช้วิชาชีพนำหน้าชื่อได้เพียงอาชีพเดียว
                                                                                                                            ผู้เขียน : ศาสตราจารย์ (พิเศษ)ทองต่อ กล้วยไม้ ณ อยุธยา

              
               ท่านผู้อ่านเคยสังเกตบ้างหรือไม่ว่า  ผู้ประกอบวิชาชีพแพทย์มักนิยมใช้วิชาชีพนำหน้าชื่อในเอกสารต่างๆ  อยู่เสมอ  เช่น  แพทย์หญิง ก.  นายแพทย์ ข.  ทันตแพทย์ ค.   แต่มีแปลกอยู่ตำแหน่งคือ  นายสัตวแพทย์หญิง  ทั้งๆ ที่เป็นหญิงทั้งเนื้อทั้งตัว  เข้าใจว่าผู้บัญญัติศัพท์คงรำคาญคำว่า  ตำรวจสุนัข  และสุนัขตำรวจ  ว่าคำไหนเป็นคนคำไหนเป็นหมากันแน่  จึงบัญญัติให้ชัดเจนเลยว่า  นายสัตวแพทย์และนายสัตวแพทย์หญิง  นอกจากนั้นท่านผู้อ่านก็น่าจะสังเกตต่อไปว่ามีผู้เรียกตนเองว่า  วิศวกร  ก.   สถาปนิก  ข.   นักบัญชี  ค.    นักอักษรศาสตร์  ง.  บ้างหรือไม่  ผู้ประกอบวิชาชีพอื่นไม่มีเกียรติบ้างหรืออย่างใด

                การใช้คำนำหน้าชื่อตามระเบียบแบบแผนของทางราชการนั้น  กำหนดโดยระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี   ว่าด้วยงานสารบรรณ  พ.ศ. ๒๕๒๖  ที่ให้ผู้ลงนามในหนังสือราชการต้องพิมพ์ชื่อเต็มโดยใช้คำว่า  นาย  นาง  นางสาว  นำหน้าชื่อ  ยกเว้นผู้มียศ  บรรดาศักดิ์  หรือฐานันดรศักดิ์ซึ่งมีกฎหมายรับรองและถือปฏิบัติเป็นธรรมเนียมมาแต่โบราณ  จึงใช้ยศบรรดาศักดิ์  หรือฐานันดรศักดิ์นำหน้าชื่อได้  ดังนั้นบรรดาแพทย์จึงข้องใจว่า  พระราชบัญญัติเวชกรรม  พ.ศ. ๒๕๒๕  มาตรา  ๒๗  ห้ามมิให้ผู้ใดใช้คำว่า  แพทย์   นายแพทย์   แพทย์หญิง  หรือคำย่ออักษรดังกล่าว  ฯลฯ  ประกอบชื่อหรือนามสกุลของตน  เว้นแต่ผู้ได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรในวิชาแพทยศาสตร์  แสดงว่าการใช้คำว่านายแพทย์  หรือแพทย์หญิงนำหน้าชื่อนั้นมีกฎหมายรองรับแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  จึงขอให้สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีพิจารณา

                สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีได้นำเรื่องนี้เสนอคณะกรรมการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนาระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี  พิจารณาแล้วมีความเห็นว่า คำว่า  นายแพทย์ตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งของสำนักงาน ก.พ.  ถือว่าเป็นตำแหน่งระเบียบงานสารบรรณจึงมิได้กำหนดไว้ให้ใช้เป็นคำนำนาม  นอกจากนั้นในราชกิจจานุเบกษาซึ่งเป็นเอกสารของทางราชการก็ถือหลักการนี้เช่นเดียวกัน  ส่วนบทบัญญัติตามมาตรา ๒๗  แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพเวชกรรม  พ.ศ.  ๒๕๒๕  เป็นเรื่องของการประกอบวิชาชีพทางแพทย์โดยเฉพาะ  มีวัตถุประสงค์เพื่อควบคุมการประกอบวิชาชีพเวชกรรม  และคุ้มครองความปลอดภัยของประชาชน  ข้อความตามมาตรา  ๒๗  มีลักษณะเป็นข้อห้ามสำหรับบุคคลทั่วไป  ที่มิใช่ผู้มีคุณสมบัติเฉพาะตามกฎหมายแสดงให้บุคคลอื่นเข้าใจว่าตนเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม  มิได้หมายความรวมไปถึงการใช้เป็นคำนำนามในหนังสือราชการ  ดังนั้นการที่แพทย์จะใช้วิชาชีพเป็นคำนำนามในกรณีที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานในวิชาชีพของตน  มิใช่เป็นเรื่องของการติดต่อราชการ  จึงสามารถปฏิบัติตามกฎหมายที่อ้างได้   สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีพิจารณาแล้วเห็นชอบด้วยกับความเห็นของคณะกรรมการ  พิจารณาปรับปรุงและพัฒนาระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี  ดังกล่าวข้างต้น

                ดังนั้นจึงขอให้คุณหมอทั้งหลาย  ใช้คำว่า นายแพทย์   แพทย์หญิง  ฯลฯ  นำหน้าชื่อในใบวินิจฉัยโรคหรือใบสั่งยาได้ตามอัธยาศัย  โดยสะดวกใจสืบไปเทอญ

                ( ข้อมูลจากหนังสือประมวลข้อหารือเกี่ยวกับระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี  ว่าด้วยงานสารบรรณ  พ.ศ. ๒๕๑๖  ฉบับพิมพ์ครั้งที่ ๒  พ.ศ. ๒๕๓๑)

 
 
 
 
 
อาคาร สพฐ. ๓ ชั้น ๕ ที่ตั้งสมาคมครูภาษาไทยแห่งประเทศไทย
การเรียนรู้ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ : พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540
ยกระดับเจตจำนงทางการเมือง
สาระดีๆจากศาลปกครอง
สาระดีๆจากศาลปกครอง
เช็คเมล์
กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงาน ก.พ.
สสส
SchoolNet
ใบสมัครสมาชิก
facebook
Youtube
bangkokidea